Przejdź do wersji zoptymalizowanej dla osób niewidzących i słabowidzących
Góra
Menu górne
Treść główna
Menu prawe
Dół strony
Znajdujesz się w: Strona główna / Samorząd Gminy / Sołectwa / Historia - zabytki / Czekanów

Czekanów

 

Bagatela - otoczony lasem Bagatela zespół pałacowo-parkowy w gminie Ostrów Wielkopolski w powiecie ostrowskim w województwie wielkopolskim. Pałacyk myśliwski książąt Radziwiłłów Bagatela. Pałacyk myśliwski znajdujący się w głębi lasu Bagatela, na skraju Ostrowa (przedłużenie ulicy Nowa Krępa), ok. 6 km od jego centrum.Powstały dla rodziny Biernackich, prawdopodobnie na przełomie XVIII i XIX wieku. Później przejęty wraz z dobrami ostrowskimi przez rodzinę Radziwiłłów, dla której został przebudowany w latach1879-1884, przez architekta Zygmunta Gorgolewskiego, na pałacyk myśliwski.Wokół znajduje się park o powierzchni 1,64 ha z licznymi starymi drzewami, m. in. dąb "Bratek" zrośnięty z 3 pni, będący pomnikiem przyrody.Obecnie własność prywatna (Centrum Konferencyjne Bagatela).

- dsc_1495.jpg

- palac_bagatela_kolo_czekanowa3.jpg

Las Bagatela - Obszar leśny między Ostrowem, a Latowicami rozciągnięty wzdłuż rzeki Ołobok. Las mieszany. W głębi znajdują się Pałac Bagatela oraz osada Trąba, na jego skraju dawne poligony (Ostrów-Pruślin, Parczew) oraz autodrom (Ostrów-Pruślin). W pobliżu pałacu umiejscowione są trzy głazy narzutowe, w tym jeden pomnikowy.

 

- dsc_1501.jpg

 

Zarys dziejów Ochotniczej Straży Pożarnej w Czekanowie

W roku 1924 Wojewoda Poznański zarządzeniem nakazał organizować na terenie gmin wiejskich ochotnicze straże pożarnej i obowiązkowe straże pożarne. Na polecenie Starosty Powiatowego w Ostrowie ówczesny sołtys gminy Czekanów Zimniak przystąpił do organizacji ochotniczej straży pożarnej. Zebranie organizacyjne odbyło się w miejscowej szkole, którą kierował Leon Wolnik. Do nowej Straży Pożarnej wstąpiło 16 osób, spośród których wybrano Zarząd w składzie: naczelnik - Ignacy Szymczak, sekretarz - Leon Marczak, skarbnik - Wojciech Motylewski, zastępca naczelnika ­Władysław Poterek.

Z członków nowej jednostki utworzono oddział toporowy i wodny. Na ich czele stali: Władysław Wasielewski i Antoni Tomalak.

Zarząd Straży Pożarnej przeprowadził zbiórkę wśród mieszkańców wioski, a zbierane pieniądze przeznaczono na zakup czapek, które były jedynymi elementami umundurowania korporacyjnego w okresie międzywojennym. Naczelnik Ignacy Szymczak jako pierwszy z członków jednostki uczestniczył w 1925 roku w kursie szkoleniowym, który odbył się w koszarach w Ostrowie. Staraniem jednostki przy wjeździe do folwarku ustawiono figurę św. Floriana, która zachowała się do chwili obecnej. W czerwcu 1925 rok władze administracyjne zatwierdziły statut jednostki i wówczas na funkcję prezesa wybrano Czesława Wasielewskiego.

Nie zachowały się dokumenty dotyczące działalności Straży Pożarnej z pierwszego okresu jej działalności. Według oświadczeń najstarszych członków jednostki złożonych z okazji 50 - lecia istnienia OSP jednostka liczyła około 60 członków. Jedynym sprzętem pożarniczym jakim dysponowała OSP była dwukołowa kufa na wodę, która przechowywana była w gospodarstwie sołtysa Antoniego Chlebowskiego. W celu pozyskania pieniędzy na działalność statutową co roku organizowane były zabawy taneczne, które organizowane były na gruntach prywatnych. Najczęściej zabawy odbywały się „w sodku" Jana Tomczaka oraz Franciszka Potasznika i Antoniego Chlebowskiego. Ostatnie Walne Zebranie sprawozdawczo - wyborcze przez wybuchem II wojny światowej odbyło się w dniu 23 lutego 1939 roku, na którym wybrano Zarząd w składzie: Stanisław Sobczak - prezes, Wojciech Zając - naczelnik, Władysław Zawidzki - sekretarz, Antoni Chlebowski - skarbnik i Józef Wasielewski - wicenaczelnik.
Na zebraniu tym postanowiono ostatecznie przystąpić do budowy remizy oraz zakupić 2 nowe kufy i 2 drabiny przystawne. Wybuch wojny pozwolił na realizację tych planów.

Po wyzwoleniu powiatu ostrowskiego przez pododdziały 3 Armii Gwardyjskiej gen. płk. Gardowa jednostka wznowiła swoją działalność. Przewodniczącym zebrania organizacyjnego był przedwojenny naczelnik rejonowy i sekretarz gminy Czekanów Władysław Leszczykiewicz. Wybrano nowy Zarząd w składzie: Edward Marcinczak ­prezes i naczelnik, Jan Wasielewski - zastępca naczelnika i Czesław Płóciennik - zastępca sekretarza. Po dwóch miesiącach rozłączono funkcję prezesa i naczelnika. Tą pierwszą powierzono Marcelemu Wasielewskiemu, a Edward Marcińczak zachował stanowisko naczelnika.

W roku 1948 zostaje wybrany nowy Zarząd, a na którego czele stanął Ignacy Wasielewski. Funkcję naczelnika powierzono wówczas Stefanowi Portasiakowi, a jego zastępcą został Józef Urbaniak. Stanowisko skarbnika objął Franciszek Kędzierski, a sekretarzem wybrano Antoniego Chlebowskiego. Ochotnicza Straż Pożarna liczyła wówczas 40 członków. Nowy Zarząd postanowił doprowadzić do zakupu motopompy. W tym celu uchwalono opodatkować wszystkich właścicieli gospodarstw rolnych kwotą 100 złotych od 1 ha ziemi. Gminna Rada Narodowa przekazała na ten cel 40 tys. złotych. Motopompę zakupiono w 1949 roku i była ona przechowywana w pomajątkowej szopie. Zakupiona motopompa była produkcji francuskiej i posiadała 6 cylindrowy silnik. Rozruch motopompy następował za pomocą korby. Dla ułatwienia jej transportu posiadała dwa koła o średnicy 825 mm:

W roku 1949 rozwiązany zostaje Związek Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej, u podstaw której to decyzji leżały głownie względy polityczne. Ustawą z dnia 4 lutego 1950 roku o ochronie przeciwpożarowej i jej organizacji (Dz. U. z 1951 roku Nr 50, poz. 404) wprowadzono nowe zasady i pozycję prawno - społeczną straży odpowiadającą potrzebom socjalistycznego państwa. Powołano Komendę Główną Straży Pożarnych jako centralny organ państwowy do spraw ochrony przeciwpożarowej. Przy prezydiach wojewódzkich i powiatowych rad narodowych utworzono komendy straży pożarnych jako organy terenowych władz administracji państwowej do których zakresu działania włączono fachowe kierownictwo i nadzór nad całokształtem ochrony przeciwpożarowej.

Opublikowany w maju 1951 roku wzorcowy statut ochotniczej straży pożarnej zniósł zarząd OSP, gdyż likwidował zarządy wybierane przez walne zgromadzenie członków straży w ich miejsce wprowadzał komendy. Komendanta OSP na wniosek komendy powiatowej wyznaczała komenda wojewódzka, natomiast jego dwóch zastępców oraz powstałych członków komendy wybierało Walne Zebranie będące nadal najwyższą władzą OSP. Komendantem OSP w Czekanowie był Franciszek Kędzierski, a jego zastępcą do spraw technicznych Tadeusz Lubojański. Nowy system organizacyjny działalności OSP ujawnił wiele ujemnych zjawisk. Zmieniono tradycyjne umundurowanie strażackie zrównano go ze strażami zawodowymi. Ochotnicy mieli się różnić tylko kolorem otoku na czapce (czerwony) od strażaków zawodowych (niebieski). Szczególnie krytykowane było wprowadzenie okrągłych czapek, nigdy nie używanych w strażach polskich, w miejsce tradycyjnych rogatywek. W ten sposób starano się zlikwidować wszelkie tradycje, które związane były z okresem przedwojennym, bez uprzednich ocen ich wartości i przydatności. Ujemnym zjawiskiem „upaństwowienia" pożarnictwa było odsunięcie się straży od społeczeństwa. Wiązało się to z zanikiem kontroli społecznej nad działalnością OSP. Zlikwidowanie instytucji członków popierających, którymi byli sympatycy straży oraz ci członkowie OSP, którym wiek oraz stan zdrowia nie pozwalał na czynny udział w codziennych obowiązkach strażackich, ale ciągle byli pełnoprawnymi członkami straży i wspierali je własnym doświadczeniem oraz środkami finansowymi. Wszystkie te zjawiska doprowadziły do osłabienia prężności organizacyjnej OSP, co wyrażało się zmniejszeniem.liczby członków jednostek, zahamowaniem działalności inwestycyjnej i całkowitym zanikiem instytucji czynów społecznych.

W tej sytuacji powołanie w końcu grudnia 1958 roku Związku Ochotniczych Straży Pożarnych i wprowadzeniem nowego wzorcowego statutu OSP (Zarządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 18 lipca 1957 roku) pozytywnie zostało przyjęte przez OSP oraz aktyw pożarniczy skupiony wokół tych jednostek.

Nowy statut przyjęty został przez Walne Zebranie czekanowskiej straży w dniu 17 listopada 1957 roku. W miejsce Komendy wybrany został Zarząd kierowany przez prezesa, którym został Franciszek Kędzierski. Na funkcję naczelnika wybrany został Tadeusz Lubojański, sekretarzem Antoni Chlebowski i skarbnikiem Franciszek Grabarz.

Problemem, który był w centrum uwagi władz jednostki była budowa strażnicy. Na ten cel gromadzono materiały budowlane, w tym cegłę, ale nie było ustalonej lokalizacji tego obiektu. Aby uzyskać środki finansowe na ten cel jednostka organizowała zabawy taneczne i dożynki. Zabawy taneczne najczęściej organizowane były na „gliniankach" należących do Antoniego Stawskiego i „na dołku" koło rzeki Niedźwiady. Dożynki zazwyczaj odbywały się przed budynkiem Gromadzkiej Rady Narodowej w Czekanowie, w którym obecnie znajduje się Przedszkole Publiczne.

Jednostka w marcu 1960 roku liczyła 24 członków. Systematycznie brała udział' w zawodach sportowo - pożarniczych. Przygotowania do tej imprezy odbywały się na terenie podwórza Państwowego Gospodarstwa Rolnego. Co roku jednostka brała udział w kilku akcjach gaśniczych. Na polecenie Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej jednostka przeprowadzała kontrole stanu ochrony przeciwpożarowej na terenie gromady. Systematycznie poprawiało się wyposażenie OSP w podstawowy sprzęt gaśniczy. Część sprzętu otrzymywano z Komendy Powiatowej Straży Pożarnych w Ostrowie Wielkopolskim, a pozostały drobny sprzęt zakupywany był przez władze administracyjne gminy.

Do zmiany we władzach OSP dochodzi w roku 1961 roku kiedy to prezesem jednostki zostaje Stanisław Potasznik, sekretarzem Jan Tomczak, a Czesław Gruszka obejmuje funkcję zastępcy naczelnika. Pozostali członkowie Zarządu zachowali swoje dotychczasowe stanowiska. W skład Komisji Rewizyjnej wchodzą: Władysław Zawidzki, Stefan Kowalczyk i Józef Urbaniak.

Już w następnym roku Zarząd rozpoczyna starania o przydział ziemi sołeckiej pod budowę remizy i świetlicy wiejskiej. W połowie września tego roku wystąpiono do Biura Projektów w Warszawie z wnioskiem o sprzedaż typowej dokumentacji na budowę tych obiektów. Jednakże rozpoczęcie budowy nastąpiło dopiero w październiku 1963 roku, kiedy to za kwotę 968 zł zakupiono typowy projekt świetlicy o symbolu WB-2003, wykonano podkłady geodezyjne za które zapłacono 980,32 zł. oraz za kwotę 500 zł zakupiono 100 ton żużla (szlaki). Gromadzono także inne materiały budowlane. Kamienie potrzebne do wykonania fundamentów zebrały na polach członkinie Koła Gospodyń Wiejskich. Piasek i żwir pozyskano z miejscowych zasobów. Zwózka tych materiałów została wykonana w czynie społecznym.

Uzyskano na budowę tego obiektu także dotację z Gromadzkiej Rady Narodowej w Lewkowie i Powiatowej Rady Narodowej w Ostrowie Wielkopolskim. Przeprowadzono także zbiórki pieniędzy wśród mieszkańców wioski.

Oprócz tego OSP przeznaczyła na ten cel większość swoich dochodów, uzyskiwanych głównie poprzez organizację zabaw tanecznych. O zaangażowaniu władz OSP w realizację tej inwestycji dobitnie świadczą ponoszone z tego tytułu wydatki. W roku 1963 na budowę tą z kasy OSP wydatkowano 2.448,32 zł i w 1964 roku - 1.995 zł. Jednakże dopiero w 1967 roku prace budowlane nabrały żywszego tempa. W tym roku na budowę remizy i świetlicy jednostka wydatkowała 11.961 zł. Na budowę tego obiektu przeznaczono cały dochód z dożynek wiejskich, których organizatorem oprócz OSP było Kółko Rolnicze, Koło Gospodyń Wiejskich i Koło LZS. W następnym roku OSP na ten cel wydatkowała 7.946,10 zł, ale z tej kwoty 7.000 zł pochodziło z dożynek wiejskich. Oprócz tego na budowę - Koło Gospodyń Wiejskich wpłaciło 900 zł, a Kółko Rolnicze 1.000 zł. Większość prac wykończeniowych przy remizie i świetlicy wykonano w 1969 roku.

W latach 60-tych w składzie władz. następują niewielkie zmiany. W roku 1965 naczelnikiem zostaje Czesław Gruszka, Tadeusz Lubojański wiceprezesem, a sekretarzem Piotr Bartczak. Nieco później z Czekanowa wyprowadza się Franciszek Grabarz, a w jego miejsce skarbnikiem wybrany zostaje Antoni Wasielewski. Komisję Rewizyjną w tych latach tworzą: Leon Wasielewski - jako przewodniczący i jako członkowie: Czesław Płóciennik i Wojciech Chlebowski. Jednostka otrzymuje z Komendy Powiatowej Zawodowej Straży Pożarnej w Ostrowie Wielkopolskim nową motopompę, węże i inny sprzęt bojowy. Kilku członków OSP bierze udział w kursie mechaników motopomp. W marcu 1969 roku jednostka liczy 23 członków czynnych i 8 wspierających oraz 15 członków drużyny młodzieżowej. Na Walnym Zebraniu w dniu 11 stycznia Mieczysław Pisula zostaje gospodarzem, a Kazimierz Portasiak członkiem Zarządu. Na Walnym Zebraniu w dniu 27 lutego 1971 roku z funkcji prezesa OSP rezygnuje Stanisław Portasiak, a w jego miejsce prezesem wybrany zostaje dotychczasowy przewodniczący Komisji Rewizyjnej - Leon Wasielewski. Tą ostatnią funkcję obejmuje Tadeusz Potasznik.

Jesienią 1971 roku powstał projekt urządzenia w świetlicy Klubu Rolnika. Na ten temat odbyło się w dniu 14 listopada 1971 roku ogólne zebranie członków, które z dużymi oporami projekt ostatecznie zaaprobowało pod warunkiem, że nadal urządzać będzie zabawy taneczne. Organizatorem „Klubu Rolnika" miała być Gminna Spółdzielnia „Samopomoc Chłopska" w Czekanowie. Sprawa była dyskutowana ponownie na Walnym Zebraniu w dniu 22 stycznia 1972 roku i nie uzyskała poparcia członków jednostki. Nawet młodsi działacze OSP byli przeciwni postaniu „Klubu Rolnika" argumentując, że w sali odbywają się sesje Gromadzkiej Rady Narodowej oraz młodzież gra w okresie zimowym w tenisa. Przedstawiciel młodzieży Edward Herczak zaproponował, aby Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej wyposażyło salę w magnetofon lub adapter i sprzęt świetlicowy.

Na zebraniu tym na funkcję wiceprezesa wybrano Stanisława Wasielewskiego. W roku 1972 jednostka wzbogaciła się o nowy sprzęt: motopompę M-800, drabinę przystawną, 7 odcinków węży, 10 hełmów bojowych. Udało się też ogrodzić siatką teren wokół strażnicy.

Co roku 2-3 zespoły kontrolne dokonywały przeglądu stanu ochrony przeciwpożarowej we wszystkich zabudowaniach na terenie wioski. W większości obiektów stwierdzono popękane kominy w domach mieszkalnych. Na zebraniu w dniu 27 stycznia 1973 roku wybrano nową Komisję Rewizyjną w składzie: Stanisław Potasznik - przewodniczący oraz Józef Sobczak i Roman Wasielewski - członkowie. W następnym roku tych dwóch ostatnich zastępują nowi członkowie: Kazimierz Szymczak i Stanisław Zygmunt.  ­

W roku 1973 jednostka otrzymuje na wyposażenie samochód marki „ŻUK" i zostaje przemianowana na typ "S-1". Samochód był po kapitalnym remoncie. Oprócz tego na wyposażeniu OSP były 2 nowe motopompy M-800 i stara motopompa zakupiona ze składek społeczeństwa wsi. W tym samym czasie Koło Gospodyń Wiejskich i Związek Młodzieży Polskiej występują z inicjatywą ufundowania OSP sztandaru na 50 rocznicę powstania jednostki. Sprawę fundacji sztandaru na Walnym Zebraniu w dniu 26 stycznia 1974 roku oddano w gestię komitetu w skład którego weszli prezesi Kółka Rolniczego i OSP, przewodnicząca KGW i przewodniczący koła ZMW.

Zakończenie budowy świetlicy i strażnicy oraz poprawa wyposażenia jednostki w podstawowy sprzęt gaśniczy przyczyniła się do wzrostu liczby członków OSP. W dniu Walnego Zebrania w 1974 jednostka liczyła 53 członków czynnych, 9 wspierających.

Dlatego też z dużym rozmachem w dniu 23 czerwca 1974 roku zorganizowano obchody 50 lecia OSP, połączone z wręczeniem jednostce sztandaru. Na ten cel Komitet Fundacji Sztandaru zebrał 5.120,0 zł wśród społeczeństwa wioski. Ufundowanie sztandaru OSP było głównie zasługą Joanny Guździoł - przewodniczącej KGW, Elżbiety Kaczmarek (przewodniczącej Koła ZSMW) i Stefana Kowalczyka (prezes Kółka Rolniczego). W uroczystości obok władz gminnych, przedstawicieli, Zarządu Oddziału Powiatowego ZOSP brały udział delegacje OSP z Będzieszyna, Biniewa, Biskupic Ołobocznych, Kwiatkowa, Lamek, Łąkocin, Pruślina, Topoli Małej, Wtórku i Wysocka Wielkiego. W czasie uroczystości wręczono działaczom OSP 8 złotych i 2 srebrne medale „Za zasługi dla pożarnictwa" i 22 odznaki „Strażak Wzorowy".

Odbyte w dniu 15 lutego 1975 roku Walne Zebranie wybiera nowe władze jednostki. Prezesem zostaje Stefan Wasielewski, sekretarzem Stanisław Potasznik, a gospodarzem Stanisław Zygmunt. Dotychczasowy prezes Leon Wasielewski zostaje członkiem Zarządu, podobnie jak Joanna Góździoł. Obsada pozostałych funkcji w Zarządzie nie ulega zmianie. Przewodniczącym Komisji Rewizyjnej zostaje Kazimierz Szymczak, a jej członkami Andrzej Pawlak i Józef Frąszczak. Liczba członków czynnych wzrasta do 62 osób. W następnym roku wielu członków czynnych zostaje przeniesionych na członków wspierających, których jest 38, a czynnych 22. W toku 1975 jednostka otrzymuje na wyposażenie samochód marki „Star", oraz zakupiona zostaje syrena elektryczna. Przekazany samochód „Star" był dotychczas na wyposażeniu jednostki w Raszkowie.

Kolejne Walne Zebranie sprawozdawczo - wyborcze w dniu 11 lutego 1978 roku dokonuje zmian w składzie władz OSP. Prezesem zostaje Tadeusz Lubojański, wiceprezesem Antoni Pawlak, a zastępcą naczelnika Wacław Kardasz. Swoje funkcje w Zarządzie zachowują: Czesław Gruszka, Antoni Wasielewski, Stanisław. Potasznik i Stanisław Zygmunt. Komisji Rewizyjnej nadal przewodniczy Kazimierz Szymczak mając do pomocy Stefana Kowalczyka i Stefana Stawskiego.

Skrócenie kadencji władz OSP do dwóch lat powoduje częste zmiany w jej składzie. W dniu 15 listopada 1980 roku prezesem OSP zostaje Kazimierz Szymczak, gospodarzem Czesław Pośpiech, a członkiem Zarządu Stanisław Gruszka. Dotychczasowy prezes Tadeusz Lubojański zostaje przewodniczącym Komisji Rewizyjnej, w skład której wchodzi jeszcze Stefan Kowalczyk i Piotr Bartczak.

Na kolejnym Walnym Zebraniu sprawozdawczo - wyborczym w dniu 12 grudnia 1982 roku nowymi członkami Zarządu są: zastępca naczelnika - Jerzy Portasiak i członek Zarządu Stanisław Bartoszewski. Stanisław Wasielewski zostaje naczelnikiem OSP. Nowym członkiem Komisji Rewizyjnej zostaje Roman Wasielewski (w miejsce Stefana Kowalczyka). W ciągu 4 letniej kadencji w składzie władz dokonano tylko jednej zmiany w 1985 roku kiedy to Stanisława Bartoszewskiego zastąpił Lechosław Strzyż. W latach 80 - tych następuje stały wzrost liczby członków czynnych OSP. W styczniu 1987 roku jest ich już 35, a oprócz tego 26 członków wspierających oraz 18 członków MDP, w tym 9 dziewcząt. Władze jednostki dbają głównie o utrzymanie w dobrym stanie technicznym strażnicy i świetlicy wiejskiej. Zrezygnowano ostatecznie z budowy suszami węży, której budowa była postulowana od początku lat siedemdziesiątych. Jednostka posiada podstawowy sprzęt gaśniczy, który pieczołowicie konserwuje i naprawia we własnym zakresie. Kolejne przeglądy gotowości operacyjno - technicznej przeprowadzone przez Wojewódzką lub Rejonową Komendę Zawodowej Straży Pożarnej potwierdzają potoczną opinię o sprawności i mobilności jednostki. Bierze ona systematyczny udział w gminnych zawodach sportowo - pożarniczych, gdzie największe sukcesy odnoszą dziewczyny i kobiety oraz Młodzieżowa Drużyna Pożarnicza. W tym okresie przy obiekcie OSP zostały wybudowane w czynie społecznym wolnostojące ubikacje.

Na Walnym Zebraniu w dniu 27 stycznia 1987 roku prowadzący obrady prezes GS „SCH" w Ostrowie Wielkopolskim Władysław Marczak rzuca pomysł adaptacji do potrzeb świetlicy dotychczasowego garażu jednostki oraz zakupienia typowej dokumentacji strażnicy, którą należy postawić przy świetlicy. Pomysł ten został zaakceptowany przez członków jednostki, ale brak środków finansowych uniemożliwił realizację tego pomysłu. Na zebraniu tym rezygnuje z pracy w Zarządzie Kazimierz Szymczak oraz najstarszy stażem jego członek - Antoni Wasielewski. Nowym prezesem został Czesław Gruszka, a skarbnikiem Jan Tomczak. Nowymi osobami w Zarządzie byli wiceprezesi Mieczysław Chmielewski i Kazimierz Sobczak oraz jego członek Krzysztof Wasielewski. Nowymi członkami Komisji Rewizyjnej zostali: Tomasz Stodolny i Stanisław Zygmunt. W dniu 8 stycznia 1989 roku skład Komisji Rewizyjnej został powiększony o Krzysztofa Gęsigórę i Józefa Sobczaka.

Kolejne Walne Zebranie sprawozdawczo - wyborcze odbyło się w dniu 13 stycznia 1991 roku. Po raz kolejny w' krótkim okresie czasu następuje zmiana na stanowisku prezesa. Nowym prezesem zostaje Kazimierz Kowalczyk, a nowym naczelnikiem Stanisław Gruszka - syn byłego długoletniego naczelnika i prezesa OSP. Nowym wiceprezesem odpowiedzialnym za sprawy młodzieży i sportu zostaje Bernard Sobczak. Ponownie w skład Zarządu wchodzi Stanisław Zygmunt, tym razem pełniąc funkcję zastępcy naczelnika. Ze starego składu Komisji Rewizyjnej pozostaje Tadeusz Lubojański i Józef Sobczak, a Jerzy Portasiak zostaje jej sekretarzem.

W związku z uchwaleniem przez Sejm w dniu 24 sierpnia 1991 roku nowej ustawy o ochronie przeciwpożarowej zaszła konieczność dostosowania statutów OSP do jej postanowień.

Dlatego też kolejne Walne Zebranie odbyło się w dniu 10 listopada 1991 roku i było zdominowane dyskusją nad nowym modelem organizacyjnym polskiego pożarnictwa i nowym statutem OSP.

Czesław Gruszka, Feliks Banasiak, Jerzy Portasiak, Kazimierz Jędrzejak, Stanisław Wasielewski, Marian Wasielewski, Antoni Pawlak, Zdzisław Tomczak, Antoni Kałuży, Tadeusz Szymczak

Kolejne Warne Zebranie sprawozdawczo - wyborcze odbyło się w dniu 13 stycznia 1994 roku. Skład Zarządu przedstawiał się następująco: prezes - Kazimierz Kowalczyk, naczelnik - Stanisław Gruszka, wiceprezes - Krzysztof Strankowski, zastępca naczelnika­Remigiusz Potasznik, sekretarz - Józef Marczak, skarbnik - Jan Tomczak, gospodarz ­Stanisław Zygmunt. Komisję Rewizyjną tworzyli: Tadeusz Lubojański - przewodniczący, Tadeusz Wikariak i Kazimierz Jędrzejak - członkowie.

Według stanu na dzień wyżej wymienionego zebrania OSP liczyła 27 członków czynnych, w tym 10 w wieku do 25 lat włącznie, 9 w wieku od 25 lat do 50 lat włącznie, oraz 8 powyżej 50 lat. Oprócz tego do OSP należy 24 członków wspierających i 2 honorowych. Działająca przy OSP Młodzieżowa Drużyna Pożarnicza liczyła 9 chłopców.

Od roku 1989 na wyposażeniu jednostki jest samochód marki "Star 224" (rok produkcji 1988). Samochód ten dobrze spisywał się w czasie dwóch dużych pożarów lasów, które miały miejsce w 1992 roku na terenie gminy Gizałki, a drugi w sierpniu w okolicy Kuźni Raciborskiej. Za udział w tych akcjach gaśniczych OSP otrzymała podziękowanie na piśmie od Komendanta Głównego Państwowego Straży Pożarnej st. bryg. inż. Feliksa Deli.

Na Walnym Zebraniu w dniu 14 stycznia 1996 roku nastąpiła jedna zmiana w składzie Komisji Rewizyjnej, gdzie w miejsce Tadeusza Wikariaka na członka Komisji powołano Romana Wasielewskiego. Była to jedyna zmiana we władzach jednostki w kadencji obejmującej lata 1994 - 1997.

Podczas Walnego Zebrania sprawozdawczo - wyborczego w dniu 5 stycznia 1997 roku nastąpiła zmiana na stanowisku prezesa OSP. Nowym prezesem został Lesław Strzyż. Drugim nowym członkiem Zarządu został Marian Gierz, który wybrany został na funkcję zastępcy naczelnika, a dotychczas zajmujący to stanowisko Remigiusz Potasznik został gospodarzem jednostki. Na czele Komisji Rewizyjnej nadal pozostał Tadeusz Lubojański, mając do pomocy Czesława Gruszkę - sekretarz Komisji i Tadeusza Wikariaka. W ciągu tej kadencji we władzach jednostki nie zaszły żadne zmiany.

W ciągu ostatnich lat jednostka utrzymuje wysoki stan gotowości operacyjno ­technicznej. Doceniła to Komenda Rejonowa Państwowej Straży Pożarnej w Ostrowie Wielkopolskim, która zaproponowała włączenie OSP do krajowego systemu ratowniczo­gaśniczego. Po zaakceptowaniu tej propozycji przez władze samorządowe gminy Ostrów Wielkopolski jednostka została uroczyście włączona do systemu w dniu 14 maja 1995 roku podczas wojewódzkich obchodów Dnia Strażaka w Kaliszu.          .

Co roku OSP kilkakrotnie uczestniczy w akcjach gaśniczych i ratowniczych. W roku 1995 i 1996 jednostka brała udział w 9 akcjach gaśniczych, a w 1997 roku gasiła 8 pożarów i 8 razy uczestniczyła w akcjach ratowniczych podczas powodzi, która wyrządziła także wiele szkód w naszym rejonie.

W ostatnich latach znacznie, poprawiło się wyposażenie jednostki w podstawowy sprzęt gaśniczy i ratowniczy. I tak, w roku 1996 ze środków Urzędu Gminy i wsparciu finansowym Zarządu Wojewódzkiego ZOSP RP w Kaliszu zakupiono nową motopompę dla potrzeb jednostki. Dwa lata wcześniej Urząd Gminy przekazał na stan OSP piłę spalinową. Z pieniędzy przekazanych przez Komendę Rejonową PSP dla jednostek włączonych do krajowego systemu ratowniczo - gaśniczego zakupiono wyciągarkę, nożyce saperskie, latarki, kamizelki odblaskowe. Urząd Gminy zakupił też mundury ochronne, a Rada Sołecka ubrania ocieplane. Większa liczba sprzętu spowodowała jeszcze większą ciasnotę w remizie OSP. Dlatego też na kolejnych walnych zebraniach omawiano sprawę rozbudowy strażnicy lub budowy nowego obiektu na sąsiedniej działce należącej do wsi. Wysokie koszty tej inwestycji spowodowały, że plany te nie zostały wówczas zrealizowane. Przeprowadzono natomiast dzięki pomocy władz Gminy i samorządu wiejskiego kapitalny remont części kulturalno - socjalnej strażnicy. Dzięki temu w obiekcie tym odbywa się wiele imprez kulturalno okolicznościowych i wszystkie zebrania samorządu wiejskiego i organizacji działających na terenie sołectwa.

Jednostka uczestniczy co roku w gminnych zawodach sportowo -.pożarniczych w których odniosła wiele cennych sukcesów. Podczas tej imprezy od roku 1991 prowadzone jest klasyfikacja na najlepszą jednostkę podczas tej imprezy, w której jednostka zajmowała następujące miejsca: rok 1991 - 12, rok 1992 - 19, rok 1993 - 14, rok 1994 - 11, rok 1995 - 8, rok 1996 - 3, rok 1997 - 3, rok 1998 - 6, rok 1999 - 4, rok 2000 - 12, rok 2001 - 19, rok 2003 - 21.

W ostatnich latach OSP zgłaszała do gminnych zawodów sportowo- pożarniczych tylko 1-3 sekcje i stąd tak odległe miejsca w punktacji ogólnej tej imprezy. Jednakże poszczególne sekcje odnosiły znaczące sukcesy. Tylko w najmłodszej kategorii (dawna gr. I, a obecnie MDP) jednostka nigdy nie odniosła znaczących sukcesów. W rywalizacji w grupie II a (16-18 lat), która istniała do roku 1999 włącznie sekcja chłopców zwyciężyła w tym właśnie roku, a w 1983 zajęła drugie miejsce. W grupie,,A" (dawna grupa III mężczyzn). OSP odniosła zwycięstwo w 2002 roku, w latach 1981 i 1982 r. została sklasyfikowana na drugim, a w 1979 r. na trzecim miejscu. W grupie seniorów sekcja OSP zwyciężyła w 1997 r., a w latach 1989,1994 i 1996 zajmowała drugie miejsca, a także dwukrotnie w roku 1987 i 1993 została sklasyfikowana na trzecim miejscu. Sporadycznie w tej grupie startowały także panie, które w 1997 roku uległy sekcji OSP Sobótka i zajęły drugie miejsce. Największe sukcesy odniosła jednak sekcja dziewcząt, która w latach 1979-1982 trzykrotnie zwyciężyła w rywalizacji kobiet.

W dniu 4 lipca 1999 roku jednostka obchodziła jubileusz 75-lecia, który połączony został uroczystością połączenia wręczenia OSP nowego sztandaru. Sztandar ten oznaczony został decyzją władz Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczpospolitej Polskiej srebrnym medalem,,Za zasługi dla pożarnictwa".

Podczas Walnego Zebrania sprawozdawczo-wyborczego w dniu 9 stycznia 2000 r., w którym uczestniczył wójt gminy Zygmunt Glapa i sołtys Antoni Jakubowski i prezesi organizacji społecznych działających we wsi zapadła decyzja o rozbudowie remizy. Nowy Zarząd w składzie i prezes- Lesław Strzyż, naczelnik- Stanisław Gruszka, wiceprezes- Krzysztof Strankowski, zastępca naczelnika- Marian Gierz, skarbnik- Danuta Strzelczyk, sekretarz- Józef Marczak i gospodarz- Stanisław Zygmunt podjął energiczne działania mające na celu pełną realizację tej uchwały. Już w miesiącu maju uzyskano decyzję władz Gminy Ostrów Wielkopolski o użyczenie 394m² gruntów wiejskich na realizację tej inwestycji. Jednocześnie pracownik Urzędu Gminy- Barbara Sobczak przystąpiła do sporządzania dokumentacji technicznej dla tej inwestycji. Zdecydowano się na dobudowanie do istniejącej strażnicy nowego obiektu, a stary obiekt przeznaczyć na zaplecze kuchenne dla świetlicy wiejskiej. W dniu 22 grudnia 2000r. uzyskano zezwolenie na budowę tego obiektu. W następnym roku w miesiącu czerwcu rozpoczęto w ramach czynów społecznych kopanie, a następnie zalewanie fundamentów. Wszystkie roboty murarskie przy wznoszeniu tego obiektu wykonywał Jan Rychlicki. w roku 2002 przy dużym zaangażowaniu członków jednostki położono na obiekcie płyty stropowe, a następnie Stanisław Stempniak ułożył dach na tym obiekcie. Tak szybka realizacja tej inwestycji była możliwa dzięki dużej pomocy Gminy oraz samorządu wiejskiego, który na ten cel przeznaczył środki finansowe uzyskiwane z organizacji dożynek wiejskich. Dużym wsparciem była dotacja w kwocie 10 tyś. zł otrzymana z zarządu Głównego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczpospolitej Polskiej na ten cel. Około 5 tyś. złotych przekazała także Wiejska Spółka Wodociągowa w Czekanowie, która to kwota była pozostałością po wodociągowaniu wsi.

Przez cała kadencję w latach 2000-2003 nad finansami jednostki i realizacją zadań statutowych czuwała Komisja Rewizyjna w składzie: Tadeusz Lubojański- przewodniczący, Andrzej Liszka- sekretarz i Józef Frąszczak. W składzie Zarządu w tym samym okresie nie zaszły także żadne zmiany.

Dopiero na kolejnym Walnym Zebraniu sprawozdawczo-wyborczym w dniu 19 stycznia 2003r. doszło do zmian personalnych w składzie władz. Swoje funkcje zachowali: Lesław Strzyż, Danuta Strzelczyk i Stanisław Zygmunt. Dotychczasowi członkowie Zarządu: Krzysztof Strankowski i Marian Gierz objęli funkcje naczelnika i wiceprezesa. Naszym zastępcą naczelnika został Andrzej Liszka, a stanowisko sekretarza powierzone zostało Mieczysławowi Chmielewskiemu. W składzie Komisji Rewizyjnej pozostał Józef Frąszczak, a nowym jej przewodniczącym został Kazimierz Kowalczyk. Sekretarzem Komisji wybrano Marcina Sindzińskiego. Tak ukonstytuowane władze kontynuowały starania o zakończenie budowy nowej strażnicy, które to zadanie udało się zakończyć dzięki pomocy Gminy i samorządu wiejskiego. Dużą pomoc okazali także właściciele sklepu,,Emka" w Czekanowie oraz wiceprezes OSP Marian Gierz. Wiele prostych prac budowlanych wykonali członkowie w ramach czynów społecznych. Oprócz tego Jarosław Gęsigóra i Jan Urbaniak wykonali z powierzonych materiałów bramę i kraty okienne do nowej strażnicy. Andrzej Liszka,,po kosztach własnych" wykonał instalację eletryczną w obiekcie, a wykonanie instalacji wodnej powierzono Jnowi Gruszce z Kurzek. Dzięki temu do końca 2003 roku zamknięto obiekt w stanie surowym. Już w bieżącym roku Jan Rychlik położył tynki wewnętrzne, a w ramach czynów społecznych wykonywano pozostałe prace w tym ułożono panele podłogowe, wygipsowano i pomalowano ściany pomieszczeń biurowo-magazynowych. Członkinie OSP i Koła Gospodyń Wiejskich zadbały o wystrój wewnętrzny tych pomieszczeń. Dzięki tak dużemu zaangażowaniu członków OSP i mieszkańców wioski oraz pomocy wyżej wymienionych instytucji udało się zakończyć w przededniu jubileuszu jednostki budowę nowej strażnicy.

- dsc03113.jpg

Publiczne Przedszkole w Czekanowie

 

Marlena Kruszyk
Wiadomości z Polski     |     Wiadomości ze Świata     |     Rozkład PKP     |     Rozkład PKS     |     Rozkład LOT     |     Kursy walut     |     Giełda     |     Lotto     |     Pogoda     |     
Poprawny HTML 4.01 Transitional Poprawny arkusz CSS Poprawne kodowanie UTF-8
projekt i hosting: INTERmedi@  |  zarządzane przez:CMS - SPI
Niniejszy serwis internetowy stosuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Informacja na temat celu ich przechowywania i sposobu zarządzania znajduje się w Polityce prywatności.
Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie informacji zawartych w plikach cookies - zmień ustawienia swojej przeglądarki.